Reset the economy
Geld is een uitvinding die werkte zo lang het verankerd was in een tegenvoorraad van goud, goederen of vertrouwen. Tegenwoordig kunnen de machthebbers simpelweg ongedekt geld bijdrukken en dat tegen rente uitlenen aan burgers. Of nog erger: ongedekt geld creëren om gaten mee te dichten die door de ongedekte geldcreatie zijn ontstaan.
De burgers gaan voor virtuele valuta werken, verpanden hun huis ervoor en als de machthebbers de bel doorprikken, is al het spaargeld niets meer waard. Het pensioen is verdwenen en via een magische goocheltruc zijn alle niet afgeloste bezittingen in de handen gekomen van de banken die het geld drukten. De laatste wisseltruc hangt in de lucht: met de geldmachines in handen betalen de niet-gekozen machthebbers de soldaten die de overheid niet meer kan betalen en plotseling hebben we een totalitaire staat. Macro-econoom Franz Josef Radermacher beschrijft dit als de eco-dictatuur: een extreem rijke elite die ecologische maatregelen afdwingt ten behoeve van de eigen leefsfeer en daarbij alle middelen in handen heeft.
Voor het zover is, zullen we als gemeenschap snel moeten handelen, de geldstromen van het casinokapitalisme indammen en van onze gerenationaliseerde banken eisen dat ze reële tegenwaarde bieden. En waarom niet meteen een New Deal, een economy reset met herverdeling van welvaart, een nieuwe munt en kwijtschelding van schulden die anders worden doorgeschoven naar volgende generaties?
Voor het zover is, zullen we als gemeenschap snel moeten handelen, de geldstromen van het casinokapitalisme indammen en van onze gerenationaliseerde banken eisen dat ze reële tegenwaarde bieden. En waarom niet meteen een New Deal, een economy reset met herverdeling van welvaart, een nieuwe munt en kwijtschelding van schulden die anders worden doorgeschoven naar volgende generaties?
Reset The Economy betekent een werkelijke vernieuwing van de economie op basis van wat we al lang weten:
- dat lineaire groei van de economie een leugen is, een luchtbel die aan het uiteenspatten is. We kunnen leren leven met cyclische processen van groei en krimp die hopelijk leiden tot kwalitatieve ontwikkeling boven kwantitatieve groei.
- dat het onhygiënisch, immoreel en economisch onverstandig is om financieel kapitaal te laten woekeren en toe te staan dat het niet geïnvesteerd wordt in de reële economie.
- dat we onszelf niet rijk moeten rekenen door steeds meer schuld aan te gaan die de volgende generaties zouden moeten aflossen. Ook het verlammende principe dat we arme landen verder onderwerpen door ze rente op rente op rente te laten betalen is onhoudbaar.
- dat we het geld van de vakbonden en de pensioenfondsen laten beleggen in contraproductieve processen als speculatie in grondstoffen of voedsel (of nog erger: in vervuilende industrieën, in wapenproductie of het opkopen van Afrikaans land waardoor de locale voedselproductie stagneert). Op die manier veroorzaken de pensioenfondsen zelf dat ons pensioen minder waard wordt. Veel beter is het om onze pensioengelden te investeren in lokale voedsel en energieproductie. Op die manier maakt het pensioenfonds zichzelf overbodig. We wonen immers schuldvrij en gratis, verdienen aan onze eigen energieleverantie en hebben inkomsten uit locale voedselproductie. Die luxe leefsituatie kunnen we delen met de jongere generatie die in ruil voor hun zorg en andere arbeid kunnen deelhebben aan de gezonde leefomgeving en studiemogelijkheden.


Discussie