Creative Tension Fields
This is the And is een denkwijze,
bedoeld om te helpen
je leven te leiden vanuit een
optimaal krachtenveld.
‘Optimaal’ in de zin van het best passend bij de draagkracht per persoon en per moment. Inzicht, geluk en actieve verantwoordelijkheid voor het grotere geheel zijn immers krachten die niet voor iedereen op elk moment in dezelfde mate en intensiteit te verdragen zijn.
‘Krachtenveld’ omdat we de lezer willen aanraden de eigen identiteit, relatie of organisatie in polariteiten en beweeglijke spanningsvelden te definiëren en daarbij uiteindelijk als eigenaar van dit dynamische krachtenveld te functioneren. Dit eigenaarschap, hoederschap of gewaarzijn noemen we andtensity, Geestkracht of Tegenwoordigheid van Geest. Het komt in de buurt van wat andere denkers Presencing (of Mindfulness) noemen. Het is een soort mentale zwaartekracht, het is een ‘spier’ die onze persoonlijkheid, onze wereld bij elkaar kan houden. En dit boek is een oefenboek voor het versterken van die geestelijke spier. Het biedt oefeningen om krachtig genoeg te worden om hartverscheurende schoonheid, pijnlijk geluk, bindende vrijheid en geleid leiderschap aan te kunnen. Het is een boek over Soulbuilding.
Wij bouwen in dit boek voort op het begrip Empathic Embrace van Jeremy Rifkin. Empathic Embrace verwijst naar het vermogen om ons te identificeren met medemensen, om met ze mee te voelen en innerlijk ruimte voor ze te maken. Een afgesloten agrarische gemeenschap heeft een empathic embrace die alleen tot de gemeenschap beperkt blijft. Een bewoner van een open grootstedelijke gemeenschap met moderne media heeft een empathic embrace die voorbij de eigen gemeenschap tot over de hele wereld kan reiken. Rifkin benadrukt de paradox dat kleine agrarische gemeenschappen een bescheiden ecologische voetafdruk hebben (dus dat ze nauwelijks vervuilen), maar dat ze ook een beperkte empathic embrace hebben. Ze zijn vaak onderdrukkend naar vrouwen en vijandig naar andere geloofsrichtingen of afwijkende seksuele voorkeuren. De gemiddelde bewoner van een metropool heeft een grote empathic embrace in de zin dat zhij zich relatief makkelijk tolerant opstelt tegenover mensen van een ander geloof, andere sekse of seksuele voorkeur en tevens toleranter staat tegenover meerdere geloofservaringen en karakteristieken in zichzelf. Deze tolerantie heeft echter een prijs. De bewoner van een metropool verslindt energie en grondstoffen en heeft dus een enorme ecologische voetafdruk. De tolerantie komt dus tot stand met behulp van extra hulpmiddelen als veel reizen, hoog media-gebruik en overmatig consumeren, bijvoorbeeld in restaurants van andere culturen. Het is alsof we alleen veel empathie kunnen ontwikkelen door een hoge consumptie van goederen, energie en informatie.
De volgende ontwikkelingsstap die we als moderne mensheid kunnen maken is natuurlijk dat we Empathic Embrace ontwikkelen zonder overmatige consumptie. In feite gaat het om de vraag hoe we een wereldwijde empathie ook kunnen omzetten in het nemen van een wereldwijde verantwoordelijkheid. Naast Empathic Embrace, dus nadrukkelijk ook verantwoordelijkheid: Emphatic Responsibility. Daar hoort ook de vraag bij: hoe kunnen we ons bewustzijn verruimen zonder daarbij extra pijnstillers te hoeven nemen en hoe kan ik mijn bewustzijn omzetten in het nemen van verantwoordelijkheid?
Discussie